Hava Tatarević: šest sinova i muž odvedeni i ubijeni u jednom danu

Porodica iz okoline Prijedora

Hava Tatarević živjela je s porodicom u okolini Prijedora, u Bosanskoj krajini. Imala je sedam sinova. Prema pisanju portala genocid.ba, porodica je brojala dvanaest članova, a isti izvor kao područje na kojem je porodica živjela spominje sela Čarakovo i Zecovi. Tačno mjesto porodične kuće i godine rođenja ubijenih nisu pouzdano utvrđeni.

Dan kada su odvedeni

U julu 1992. u porodičnu kuću došli su naoružani pripadnici srpskih snaga, čija imena do danas nisu utvrđena. Odveli su Havinog muža i šestoricu njenih sinova. Prema Radiju Slobodna Evropa, to se dogodilo 23. jula 1992. Portal genocid.ba navodi da su muškarci odvedeni direktno od porodičnog ručka. Prema istom izvoru, muž se zvao Muharem, a sinovi Senad, Sejad, Nihad, Zilhad, Zijad i Nishad.

Niko od njih se nije vratio. Šest sinova i muž ubijeni su u jednom danu. Preživio je samo sedmi sin, Suad – prema Radiju Slobodna Evropa, zato što tog dana nije bio kod kuće.

Zločini na području Zecova

U istom periodu, između 20. i 28. jula 1992., na području Zecova kod Prijedora ubijeno je najmanje 150 bošnjačkih civila. Sud Bosne i Hercegovine utvrdio je odgovornost pripadnika Vojske Republike Srpske (VRS), policije i Kriznog štaba za ta ubistva. Sud je 22. decembra 2023. u prvom stepenu osudio petoricu optuženih za zločine protiv čovječnosti počinjene u Zecovima 1992. na ukupno 59 godina zatvora, dok je šestoricu optuženih oslobodio. Apelaciono vijeće Suda BiH potvrdilo je presudu 26. septembra 2024.

Portal genocid.ba sudbinu porodice Tatarević povezuje sa zločinima u Zecovima, ali presuda u tom predmetu porodicu ne spominje, pa veza između ovog procesa i ubistva muškaraca iz porodice Tatarević nije utvrđena.

Dvadeset godina neizvjesnosti

Hava Tatarević gotovo dvadeset godina nije znala gdje leže njeni najbliži. Istinu je saznala tek kada su posmrtni ostaci njenog muža i šest sinova pronađeni u masovnoj grobnici Tomašica kod Prijedora. Prisjećajući se tog trenutka, rekla je: „Kad sam vidjela da su mrtvi, znala sam da više nema života…“

Prema pisanju portala genocid.ba, Hava je svjedočila pred Sudom BiH i željela je saznati ko je odveo njene sinove.

Prijedorska majka

Hava Tatarević postala je poznata kao „prijedorska majka“ i simbol gubitka koji se ne može izraziti brojevima. U novembru 2014. u Bihaću je predstavljena pjesma Admira Muhića „Hava, prijedorska majka“, posvećena njenoj sudbini. Prema genocid.ba, onima koji poriču genocid postavlja pitanje kako se to moglo ne dogoditi kada su joj pobili sve.