Biografija · Sušica · april 1992. – septembar 1992.
Edin Salaharević: najveća nada jugoslovenske juniorske košarke ubijena u logoru Sušica
Edin Salaharević, igrač tuzlanske Slobode Dite i član juniorske reprezentacije Jugoslavije, došao je za Bajram 1992. kod porodice u Vlasenicu nekoliko dana prije nego što su grad zauzele srpske snage. Zajedno s ocem Muhamedom odveden je u logor Sušica, iz kojeg se nijedan od njih nije vratio. Njegov brat Nedim godinama je tragao za njegovim ostacima, razbacanim po više masovnih grobnica.
Gdje i kada
Sušica
- Datum
- april 1992. – septembar 1992.
- Mjesto
- Vlasenica, Sušica
- Koordinate
- 44.17° N · 18.94° E
Talenat iz Tuzle
Edin Salaharević živio je u Tuzli i igrao košarku za klub Sloboda Dita. Porodica mu je bila iz Vlasenice. Važio je za jednu od najvećih nada jugoslovenske juniorske košarke: bio je član juniorske reprezentacije Jugoslavije i pripremao se za Evropsko prvenstvo za juniore u Poljskoj.
Dolazak u Vlasenicu i zauzimanje grada
Za Bajram 1992. Edin je, prema riječima brata Nedima, došao kod porodice u Vlasenicu – samo nekoliko dana prije nego što je grad pao. Dana 21. aprila 1992. vlast u Vlasenici preuzele su srpske snage; prema presudama Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju to su bile JNA i paravojne jedinice, a prema Radiju Slobodna Evropa grad je zauzela Vojska Republike Srpske (VRS).
Porodica Salaharević nakon toga je držana u kućnom pritvoru. Nedim, tada star gotovo četrnaest godina, kasnije je o tom vremenu rekao: „Ako postoji pakao na ovom svijetu, onda je to taj period u Vlasenici.“
Logor Sušica
Srpske snage su 31. maja 1992. kod Vlasenice uspostavile logor Sušica, koji su čuvali vojska i policija. Prema presudama haškog tribunala, kroz logor je od kraja maja 1992. prošlo nekoliko hiljada ljudi, a u hangaru je istovremeno bilo zatočeno između 300 i 500 osoba. Prema Radiju Slobodna Evropa, od maja do kraja septembra 1992. kroz Sušicu je prošlo više od 8.000 ljudi. Zatočenici su redovno tučeni, a pred kraj rada logora u četiri navrata odvedeno je i ubijeno između 140 i 150 zatočenika.
Edin i njegov otac Muhamed odvedeni su u Sušicu. Tačan datum odvođenja nije poznat. Nedim je brata posljednji put vidio prije logora.
Prema Nedimovom svjedočenju, za Edinovo puštanje bezuspješno su se zalagali Košarkaški savez Jugoslavije, Košarkaški savez Srbije te klubovi Partizan i Crvena zvezda. Nedim je također svjedočio da je čuo kako je Predrag Bastah izjavio da nijedan Salaharević neće ostati živ.
Edin i Muhamed Salaharević ubijeni su 1992. godine. Tačan datum i okolnosti njihove smrti nisu utvrđeni.
Dugo traganje
Edinovi ostaci pronađeni su u više masovnih grobnica. Prema jednom izvoru, Nedim ih je identifikovao 2009. godine, a prema drugom tek gotovo osamnaest godina nakon bratovog nestanka. Prema Nedimovim riječima, ostaci su nosili tragove mučenja. Porodica je mogla sahraniti samo dio posmrtnih ostataka. Edin Salaharević sahranjen je u Vlasenici, a na posljednji ispraćaj došli su njegovi saigrači.
Ostaci oca Muhameda pronađeni su kasnije; podaci o vremenu njihovog pronalaska razlikuju se. Majka Hatidža Salaharević umrla je u aprilu 2019.
Suđenja
Komandant logora Sušica Dragan Nikolić zvani „Jenki“ priznao je krivicu pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju i osuđen je na 20 godina zatvora; pušten je 2013. godine.
Sud Bosne i Hercegovine je 5. februara 2010. osudio Predraga Bastaha na 22 godine, a Gorana Viškovića na 18 godina zatvora za zločine u Vlasenici, uključujući odvođenje civila u Sušicu. Nijedna od ovih presuda ne odnosi se na smrt Edina Salarevića i njegovog oca.